داستان «هزار و یک شب» از معدود متونی است که نمیتوان آن را به یک نگارنده، یک سرزمین یا حتی یک دوره تاریخی محدود کرد. این مجموعه داستانی، حاصل قرنها انباشت روایتها، بازنویسی، ترجمه و تحولات فرهنگی است. متنی سیال که از شرق دور تا خاورمیانه و از آنجا تا اروپا سفر کرده و در هر ایستگاه، بخشی از هویت خود را از بستر تازهای که در آن قرار گرفته، وام گرفته است.
اگر تبلیغات خیابانی را ندیده باشید، صبح سیام آذر که فیلیمو را باز کرده باشید، با «تغییر» در شب یلدای ۱۴۰۴ مواجه شدهاید. تغییر بزرگی که پس از ۱۱ سال فعالیت، همه ساختارها تصویری و شنیداری فیلیمو را در برگرفت و بهروزرسانی کرد. اینجا همه روایتهای این تغییر اساسی را جمع کردهایم.
سریال «محکوم» که این روزها در حال پخش است، در ژانر جنایی ساخته شده و جهانی تیره و واقعگرایانه را روایت میکند. در چنین ژانری، طراحی صحنه، لباس و گریم از عناصر بنیادین به شمار میآیند؛ عناصری که باید تمامقد در خدمت ساخت فضای رازآلود و اضطرابآور داستان قرار گیرند. در آثار جنایی این چنینی، استفاده آگاهانه از رنگ، جنس پارچه، جزئیات پوشش و نوع چهرهپردازی، ابزاری برای تصویر کردن جهان درونی شخصیتها و نشان دادن موقعیتهای پرتنش و محدودکننده است.
ﺳﺮﯾﺎﻝ ﺗﺮﮐﯽ-ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻣﺸﺘﺮﮎ «ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﯾﮏ ﺷﺐ» ﺭﻭﯼ ﺁﻧﺘﻦ ﺭﻓﺖ. ﺍﯾﻦ ﺳﺮﯾﺎﻝ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮﺩﺍﻧﯽ ﻭ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭼﻬﺮﻩ ﺑﺎﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﮐﯿﺎﯾﯽ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﯽ ﺩﺭﺍﻣﺎﺗﯿﮏ ﻭ ﺭﻣﺰﺁﻟﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﻭﺍﯾﺖ میکند. ﮐﯿﺎﯾﯽ ﺍﻋﻼﻡ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻫﺪﻑ آنها ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﺑﺎ ﺗﺮﮐﯿﻪ ﺩﺭ ﺣﻮﺯﻩ ﺳﯿﻨﻤﺎ ﺍﺳﺖ.
سریال «هزار و یک شب» ساخته مصطفی کیایی، نهتنها یکی از بزرگترین پروژههای نمایش خانگی است، بلکه از همان لحظه آغاز خود را بهعنوان تجربهای متفاوت معرفی میکند؛ تجربهای که میخواهد از مرز روایت خطی عبور کند و مخاطب را وارد جهانهایی تو در تو، چندرگه و چندلایه کند. این ویژگیها را مرور میکنیم. این مطلب پیش از این در رسانه دیگری منتشر شده است.
برنامه «شفرونی» با اجرای نیما شعباننژاد گفتوگوهایی در شبکه های اجتماعی به وجود آورده است. این گزارش بر اساس بررسی جامع بیش از 600 نظر و بازخورد منتشرشده در شبکه اجتماعی توئیتر طی دو ماه گذشته تهیه شده است. برنامه که ترکیبی نوآورانه از آشپزی و طنز را ارائه میدهد، توانسته در مدت کوتاهی به یکی از موضوعات فضای مجازی تبدیل شود و واکنشهای متنوعی را برانگیزد.
سریال هزار و یک شب به کارگردانی مصطفی کیایی، یکی از بزرگترین و پرهزینهترین تولیدات سالهای اخیر شبکه نمایشخانگی، روز شنبه هشتم آذر در مراسمی ویژه در باغ کتاب برای منتقدان و اهالی رسانه به نمایش درآمد. دو قسمت ابتدایی این مجموعه فانتزی ـ تاریخی که در میان حاضران به «گیمآوترونز ایرانی» معروف شده، واکنشهای اولیه مثبتی را به همراه داشت و حالا تنها یک روز مانده تا آغاز پخش رسمی آن در فیلیمو، توجه بخش بزرگی از مخاطبان را به خود جلب کرده است.
برنامه «کدو بلو» از جمله تولیدات سرگرمکنندهای است که میکوشد مفهوم آموزش و تفریح را در قالب یک خانواده چهارنفره صمیمی برای گروه سنی کودک و نوجوان بازتعریف کند. در روزگاری که بخش عمدهای از تولیدات تصویری کودک بر فانتزیهای تکراری و اغراقآمیز متکی است، «کدو بلو» با تکیه بر فضایی خانهمحور و سرشار از رنگ، توانسته تجربهای واقعیتر و نزدیکتر به زیست روزمره مخاطب خردسال خلق کند. در این میان، انتخاب رنگها و چیدمان محیط خانه نقشی کلیدی در القای این حس واقعگرایانه و در عین حال شادیآفرین دارد.
سریال «شغال» یکی از سریالهای فیلیمو به کارگردانی بهرنگ توفیقی است. میخواهیم از زاویه دیگری به این سریال بپردازیم. اینبار سراغ طراحی لباس و صحنه سریال رفتهایم تا ببینیم چگونه طراحی لباس در سریال شغال هویت شخصیتها را میسازد؟
برنامه «اکنون» توانسته با زبانی ساده، صمیمی و در عین حال تأثیرگذار، تجربهای اندیشمندانه از گفتوگو را به مخاطب ارائه دهد. همانند بسیاری از برنامههای مشابه، صحت در هر قسمت با مهمانانی از حوزههای گوناگون همچون سینما، موسیقی، فلسفه، جامعهشناسی، نقاشی و ادبیات به گفتوگو مینشیند. اما آنچه «اکنون» را متمایز میکند، هماهنگی چشمگیر میان فرم، محتوا و مفهوم مرکزی آن است؛ یعنی گفتوگو و تأمل در زمان حال و درک لحظهای که در گذر است.