متولد ۱۳۶۳ | تهران
نویسنده و روزنامهنگار
او دانشآموخته رشته علوم ارتباطات اجتماعی است و در این سالها در نشریاتی نظیر هفتهنامه سروش، همشهری جوان، ایراندخت، خطخطی، تماشاگران و... نوشته. او به عنوان نویسنده با برنامههای تلویزیونی خندوانه، سیم آخر و... همکاری داشته است.
در دنیای پرزرقوبرق سینما، برخی بازیگران صرفا ستارهاند و برخی دیگر، درخشششان از عمق نقشهاییست که ایفا کردهاند. اسکارلت جوهانسون از معدود بازیگرانی است که توانسته هر دو چهره را در یک مسیر حرفهای جمع کند؛ از محبوبترین چهرههای فرش قرمز هالیوود تا یکی از انعطافپذیرترین و پرچالشترین بازیگران نسل خود. نکتهای که بازی اسکارلت جوهانسون را خاص میکند، ترکیب جذاب از ظرافت و قدرت است. او میتواند با کمترین دیالوگ، بیشترین احساس را منتقل کند و در عین حال، در دل صحنههای اکشن هم با تسلط ظاهر شود. تماشای او مثل گوش دادن به قطعهای موسیقی است که هم ملایمت دارد و هم ضربآهنگی کوبنده.
از همکاری با کارگردانان مستقلی چون وودی آلن و نوآ بامبک تا حضور در فرنچایزهای بزرگی مثل دنیای سینمایی مارول، جوهانسون نشان داده که نه به یک ژانر خاص وابسته است و نه به تصویری ثابت از خودش. او بازیگریست که مرزهای کلیشه را میشکند و همین ویژگی، او را برای تماشاگران سراسر جهان، بازیگری تکرارنشدنی کرده است. در ادامه، نگاهی خواهیم داشت به بهترین فیلمهای کارنامه او؛ فیلمهایی که هرکدام نماینده بخشی از قدرت بازیگری و انتخاب هوشمندانهاش هستند.
برنده شدن جایزه اسکار باید نقطه اوج کارنامه یک بازیگر باشد؛ نشانهای از اینکه همکارانتان شما را بهعنوان بهترینِ بهترینها به رسمیت شناختهاند، جایگاهی در کتابهای تاریخ و نوید نقشهای بزرگتر در آینده. با این حال، متاسفانه، همیشه اوضاع به این صورت پیش نمیرود. اصطلاح «نفرین اسکار» به وضعیتی اشاره دارد که در آن برندگان این جایزه دچار افولی حرفهای میشوند و پس از پیروزیشان در کارنامهشان سقوط میکنند. توضیح خاصی برای این موضوع وجود ندارد و این اتفاق برای همه رخ نمیدهد، اما اگر به این فهرست نگاه کنیم، حداقل 10 بار چنین چیزی اتفاق افتاده است.
سریال اشرافزادهای در مسکو بر اساس رمان پرفروش و تحسینشدهای به همین نام نوشته «آمور تاولز» ساخته شده. این مینیسریال هفت قسمتی از همان لحظه اعلام ساخت، توجه زیادی را به خود جلب کرد و به دلیل داستان منحصربهفردش و همچنین بازتاب وضعیت سیاسی و اجتماعی زمانهاش، مورد علاقه مخاطبان و منتقدان قرار گرفت. در ادامه، هرآنچه که باید درباره سریال «اشرافزادهای در مسکو» بدانید را بررسی میکنیم.
پنهلوپه کروز از آن دسته بازیگرانی است که با هر نقش، مرزهای تازهای از توانایی بازیگری خود را به نمایش میگذارد. او نهتنها یکی از مهمترین چهرههای سینمای اسپانیا در دوران معاصر است، بلکه توانسته مرز میان سینمای اروپا و هالیوود را بهنحوی موفق پشت سر بگذارد و در هر دو جغرافیا به جایگاهی متمایز دست یابد. نگاهی کوتاه به فیلموگرافی او نشان میدهد که انتخابهایش، همواره همراه با ریسک، تنوع ژانری و بازی در فیلم کارگردانان بزرگ بوده است. حالا وقت آن است که به سراغ منتخبی از بهترین فیلمهای کارنامهاش برویم؛ نقشهایی که نهفقط استعداد او را نمایان کردهاند، بلکه ردپایی از تاریخ سینمای معاصر نیز در آنها دیده میشود. این شما و این بهترین فیلمهای پنهلوپه کروز در طول دوران بازیگریاش.
دیوید لینچ، یکی از تاثیرگذارترین و منحصر به فردترین کارگردانان تاریخ سینماست. او به دلیل سبک خاص خود در خلق آثار پیچیده، سورئال و معماگونه شناخته میشود. فیلمهای او اغلب ترکیبی از خواب، کابوس، و واقعیت هستند که بیننده را به دنیای تاریک و مبهم روان انسان میبرند. او طناز و شیطان است و فیلمها، سریالها، نقاشیها و حتی مجسمههایش سرشار است از نشانههای مرموز و بازیگوشانه مختص خود استاد. سال 2003 منتقدانی از سراسر دنیا در نظرسنجی نشریه «گاردین»، دیوید لینچ را بزرگترین فیلمساز زنده دنیا معرفی کردند. چه این عنوان اغراقآمیز باشد و چه واقعبینانه، نمیتوان منکر تاثیر عمیق او روی سینما در طول چند دهه فعالیتش شد. در این مطلب به بررسی بهترین فیلمهای لینچ میپردازیم و سپس چند نکته مهم و خواندنی درباره فیلمهایش در اختیار شماست.
احتمالا این جمله را شنیدهاید که «فیلم ابتدا روی کاغذ ساخته میشود» این مفهوم بهخوبی نشاندهنده اهمیت استوریبورد (Storyboard) در فرآیند فیلمسازی است. استوریبورد نوعی برنامهریزی تصویری است که پیش از آغاز فیلمبرداری، ساختار بصری فیلم را مشخص میکند. سینماگران از این روش برای تعیین نماها، زوایای دوربین، حرکت شخصیتها و حتی تدوین نهایی استفاده میکنند. اما استوریبورد دقیقا چیست؟ چرا اینقدر در سینما اهمیت دارد؟ و چگونه فیلمسازان با استفاده از این تکنیک، فیلمهای خود را قبل از تولید روی کاغذ به تصویر میکشند؟ در این مقاله، با یکی از مهمترین ابزارهای سینمایی آشنا خواهیم شد که بدون آن، تولید بسیاری از فیلمهای معروف غیرممکن بود.
در هالیوود مدرن، انجام کارهایی مانند افزایش آمادگی بدنی برای نقشها یا یادگیری حرکات مبارزهای برای فیلمهای اکشن کاملا طبیعی و استاندارد شده است. اما برخی نقشها به آموزشهای بسیار تخصصیتر نیاز دارند، که باعث میشود بازیگران وارد دنیای مهارتها، سرگرمیها یا فعالیتهایی شوند که قبلا هیچ آشناییای با آنها نداشتند. از یادگیری اسکیت روی یخ در سطح المپیک گرفته تا راه رفتن روی طناب مرتفع و صحبت کردن به زبان فرانسوی بهطور همزمان، در ادامه با پنج مورد از شگفتانگیزترین مهارتهایی که بازیگران برای یک فیلم در دنیای واقعی یاد گرفتهاند، آشنا میشویم.
به بهانه خاموشی صدای نازنین منوچهر والی زاده نگاهی کردهایم به بهترین آثار سینمایی و تلویزیونی با هنرمندی او. کسی که از نسل طلایی دوبله بود و صدایش همیشه با نشاط و جوان؛ با این مشخصه در ذهنهای ما باقی خواهد ماند. بدرود و خوش باشید آقای والیزاده.
موسیقی باب دیلن در فیلمهای زیادی با تاثیر شگرفی استفاده شده؛ از جمله فیلمهای «لبوفسکی بزرگ»، «قاتلین بالفطره»، «فارست گامپ»، «جری مگوایر» و بسیاری دیگر. دیلن خود نیز بارها در فیلمها حضور داشته است، گاهی به عنوان خودش، گاهی به عنوان نسخهای تخیلی از خود (شاید تنها نسخهای که واقعا از او وجود دارد) و گاهی به عنوان یک شخصیت کاملا متفاوت.
او که با بیرغبتی جایزه نوبل ادبیات را هم گرفته بود، برای دریافت تک جایزه اسکار عمرش چنان ذوقزده بود که در تمام تورهای پس از جایزه اسکار، مجسمه طلایی را به نشانه افتخار در جلوی صحنه قرار میداد تا حسابی با آن پز دهد! تعجبآور نیست که دیلن از دریافت چنین جایزهای اینگونه هیجانزده شده بود. علاقه مادامالعمر او به سینما را میتوان به زمانی که در نوجوانی در تئاتر لیبا در هیبینگ، مینهسوتا وقت میگذراند، ردیابی کرد.
عشق دیلن به پرده نقرهای به همان اندازه خالص و تاثیرگذار است که عشق او به بلوز قدیمی، فولک و راک اند رول. اینجا سری به قسمت سینمایی زندگی باب دیلن زدهایم تا حضور او بر پرده سینما را بررسی کنیم.
