متولد ۱۳۷۵ | تهران
او از سال ۹۸ فعالیت خود را به عنوان خبرنگار در خبرگزاری صبا آغاز کرد و به طور همزمان با سایت هنروتجربه، روزنامه ایران و... همکاری کرده است.
به جرات میتوان گفت شهرتش با نقش «اعظم جمالی» در مجموعه «قصههای تابه تا» رقم خورد. او که در این سریال جزو بازیگران اصلی بود، در ۲۶ سالگی اولین نقش جدی و پررنگ خود را به خوبی ایفا کرد. ناگفته نماند که وی پیش از این کار خود را با عروسک گردانی آغاز و زمینه اصلی فعالیتش را اینگونه انتخاب کرد تا اینکه برای بازی در نقش کوتاهی در سریال «آرایشگاه زیبا» توسط کارگردان این سریال یعنی مرضیه برومند انتخاب و سال ۱۳۶۹ وارد دنیای بازیگری شد. درباره مریم سعادت حرف میزنیم؛ هنرمند پیشکسوتی که لحظات خاطرهانگیزی را برای مخاطبان عرصه تصویر رقم زده است و این روزها شاهد حضورش در دومین فصل بانوان «جوکر ۲؛ طبقه ۲۱» هستیم. همین موضوع بهانهای شد تا با او گفتوگو کنیم که در ادامه میخوانید.
«جارو پارو میکنم» مخاطب را یاد «جهانگیر» سریال «لالایی» میاندازد؛ بدمنی که نمیتوان از آن متنفر بود چراکه بعضا خنگ است و در برخی مواقع شیرین و بانمک. اما چه کسی نقش او را در این اثر ایفا میکند؛ حامد وکیلی که فعالیت خود را در عرصه بازیگری از تئاتر آغاز کرده و تاکنون در آثار مختلفی نظیر فیلم و سریال نقش آفرینی داشته که در بیشتر مواقع کمدی بوده است. سریال «لالایی» اولین اثر ایشان در حوزه کودک و نوجوان و در عرصه تصویر محسوب میشود. به همین بهانه به سراغ گفتوگو با او رفتیم که در ادامه میخوانید.
در سریال «بازنده» باید به درخشش در نقش یکی از دستیاران کارگاه «کیانی» با بازی علیرضا کمالی اشاره کنیم که پلیسی نه چندان باهوش و چه بسا دست پا چلفتی محسوب میشود. ایفاگر چنین نقشی برعهده مهدی رکنی بوده است؛ بازیگری که پس از سالها فعالیت در عرصه تئاتر به حوزه سینما و نمایش خانگی نیز ورود کرده و بیشتر نقش بدمن را در آثار مختلف بازی کرده اما در قامت یک پلیس در سریال «بازنده» ظاهر شد. به همین بهانه به سراغ گفتوگو با مهدی رکنی رفتیم که در ادامه میخوانید.
سال 1401، فیلیمو در اقدامی بیسابقه مینیسریال «درمانگر» را به صورت یکجا منتشر کرد، اثری در ژانر نوآر-روانشناختی با فرمی کاملا متفاوت به کارگردانی امین حسینپور. این اولین تجربه کارگردانی حسینپور بود که از بعد از تجربه کارگردانی فیلم کوتاه، بدون حرکت به سمت سینما یا تلویزیون، سر از شبکه نمایش خانگی و ساخت مینیسریال درآورده است. دومین سریال این فیلمساز با عنوان «بازنده» هم مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت؛ اثری در سیک و سیاق «درمانگر» اما پختهتر، حرفهایتر و با غافلگیری های متعدد. با چه کسی گفتوگو کنیم جز با امین حسینپور خالق این اثر؟
سریال «بازنده» به کارگردانی امین حسینپور که به قسمتهای پایانی خود نزدیک و روزهای جمعه در پلتفرم فیلیمو منتشر میشود، علاوه بر بهره بردن از بازیگران صاحب نام که سالهاست در این حوزه فعالیت میکنند، از چهرههای جوان و کمتر شناخته شده نیز بهره برده است. الهه اذکاری که ایفاگر نقش «مریم» در سریال «بازنده» است، یکی از این هنرمندان است. بر آن شدیم تا همزمان با پخش قسمتهای پایانی گفتوگویی با او درباره ورود به دنیای بازیگری، تجربه حضور در این اثر و... داشته باشیم که در ادامه میخوانید.
بیش از 30 سال است که وارد حوزه هنری شده و از حضور روی صحنه تئاتر گرفته تا بازی در سریالها و فیلمهای سینمایی تجربه نقشآفرینی دارد. در این میان گویندگی در رادیو را هم تجربه کرده است و به عرصه دوبله نیز وارد شده است؛ اگرچه خودش بازیگری را اولویت اولش قرار داده و معتقدست که همچنان تئاتر برایش رتبه یک را دارد. درباره مرضیه صدرایی صحبت میکنیم؛ بازیگر نقش «خاله الهه» در سریال «لالایی» به کارگردانی احمد درویشعلیپور.
به بهانه نمایش فیلم یادگار جنوب در پلتفرم فیلیمو با پدرام پورامیری یکی از نویسندگان و کارگردانان این اثر گفتوگو کردیم. در جشنواره فجر ۴۱ به نمایش درآمد و با نامزدی در ۹ بخش، ۲ سیمرغ بلورین طراحی لباس و صدابرداری و صداگذاری را از آن خود کرد و در گیشه هم ۱۲ میلیارد فروخت.
با وجود اینکه پدرش دوست داشت او یک پزشک شود، مسیرش را در راه هنر و بازیگری ادامه داد. او که از پرورشیافتگان تئاتر است، برای نخستین بار در سال ۱۳۵۷ در نمایشِ دیکته و زاویه نوشته غلامحسین ساعدی به کارگردانیِ بهرام دهقان بازیگری را تجربه کرد. سال ۱۳۶۸ با فیلم کوتاه «آخرین نگاه» جلوی دوربین رفت و سال ۱۳۷۱ برای اولین بار با فیلم «هنرپیشه» وارد سینما شد. او همچنین در سال ۱۳۷۰ با سریال «فروغ بیپایان» وارد عرصه تلویزیون شد. همه آنچه که در ابتدا گفته شد، بخشی از رزومه درباره ناهید مسلمی بازیگر پیشکسوت عرصه تئاتر، تلویزیون و سینما است که شاید بتوان گفت بیشتر شهرت ایشان از سال ۱۳۹۴ با ایفای نقش «بتول» در سریال «شهرزاد» شروع شد.
مسلمی در مجموعههای نمایش خانگی از جمله «میخواهم زنده بمانم»، «سیاوش» و «یاغی» هم حضور داشته اما با شرکت در مسابقه «جوکر» خبرساز شده است. او با حرکات بامزه و چهره جدی خود موجب خنده سایر شرکتکنندگان مسابقه شده است. لحظاتی مانند «یویو» گفتن، رپ خواندن و عزاداری در ختم ژاله صامتی، از جمله ماندگارترین سکانسهای حضور وی در مسابقه بوده است. برآن شدیم تا برنده فصل دوم این مسابقه که با حضور بانوان هنرمند ضبط شد و به پخش رسید گفتوگویی داشته باشیم.
گفتوگوی ما با پدرام افشار نویسنده فیلم سینمایی «تمساح خونی» را بخوانید. فیلمی که در جشنواره فجر 42، 3 نامزدی در رشتههای بهترین بازیگر اول مرد و بهترین کارگردانی را برای سازندگانش به ارمغان آورد و برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردان اول شد. فیلم تماشاگرپسندی که رتبه دوم فروش در زمان برگزاری جشنواره فجر و نزدیک به 170 میلیارد تومان از گیشه سینماها را به دست آورد. همه اینها بهانهای شد تا با نویسنده اثر گفتوگو کنیم و از انگیزه خلق تمساح خونی بپرسیم.
گل یا پوچ یک بازی دسته جمعی است که معمولا دونفره نیز انجام میشود. در این بازی یک شی گرد کوچک مانند نخود، کاغذ، سنگ ریزه یا هر چیز کوچک مشابه را داخل یکی از دستان قرار داده به طوری که افراد دیگر آن را نبینند، سپس افراد مقابل باید به اصطلاح گل را پیدا کنند. این تعریفی ساده از این بازی پُرطرفدار و اصیل ایرانی است که برای اولین بار در قاب شبکه نمایش خانگی ظاهر شده است؛ البته نه به سادگی آنچه که در ابتدا گفتیم بلکه آیتمهایی برای جذابتر کردن بازی به آن اضافه شده است. مسابقه «گل یا پوچ» با اجرای مهران مدیری این روزها مخاطبان پروپاقرصی پیدا کرده است که شاید قویترین دلیل آن بدیع و نو بودن اثر، کارگردانی و اجرای آن، تعلیق مسابقه، مهمانان متفاوت و غیر چهره و دکور و فضاسازی که شبیه قهوههای قدیمیست، باشد. همین مساله باعث شد به سراغ گفتوگو با فرید ناظرفصیحی مدیر هنری مسابقه «گل یا پوچ» رفتیم که در ادامه میخوانید.
