رضا حسینی

ول کیلمر پس از مبارزه‌ای طولانی با سرطان - که صدایش را هم گرفته بود - درگذشت. او کارنامه‌ای خارق‌العاده از خود به‌جا گذاشت ولی همکاری با او آسان نبود؛ و این‌ها جنبه‌هایی هستند که در مستند ول (2021) برجسته شده‌اند. او دو بار با الیور استونِ نویسنده و کارگردان، در فیلم‌های دورز (1991) و اسکندر (2004) همکاری کرد که هر دو احساسی، جسورانه و بی‌تعارف هستند و اغلب بازی‌هایش را تحسین کرده‌اند. گفت‌وگویی که در پیش رو دارید توسط مت زولر سایتس (سردبیر ارشد سایت راجرایبرت دات‌کام، منتقد سینما و تلویزیون و فینالیست کسب جایزه پولیتزر در حوزه نقد) انجام شده و در آن، الیور استون از تجربه‌هایش با ول کیلمر گفته است.

فیلم بلندی‌های بادگیر را اِمِرالد فِنِل آن را نوشته و کارگردانی کرده؛ سینماگری که پیش از این با فیلم‌های زن جوان آتیه‌دار (2020؛ برنده اسکار بهترین فیلمنامه اورجینال) و سالتبِرن (2023؛ نامزد پنج جایزه بفتا) شناخته می‌شد. فیلم بلندی‌های بادگیر اقتباسی آزاد از رمان سال 1847 امیلی برونته به همین نام است. این فیلم نقدهای مثبت و منفی متفاوتی گرفته و با بودجه 80 میلیون دلاری‌اش در گیشه جهانی به فروشی 92 میلیونی رسیده است.

هفتادوششمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین -که معمولا برلیناله خوانده می‌شود- از 12 تا 22 فوریه 2026 (23 بهمن تا 3 اسفند 1404) در شهر برلین آلمان برگزار شد. ویم وندرس فیلمساز برجسته سینمای آلمان رییس هیات داوران بخش مسابقه اصلی این دوره است. دوره ۷۶ با درام آلمانی-افغانستانی مرد خوب وجود ندارد ساخته شهربانو سادات افتتاح شد. در مراسم افتتاحیه بازیگر مالزیایی میشل یو جایزه خرس طلایی افتخاری این دوره را دریافت کرد. جایزه دوربین برلیناله هم به مکس ریشتر آهنگساز انگلیسی اهدا می‌شود. بقیه جزئیات را هم اینجا می‌خوانید.

جرج کلونی سرما خورده است ولی بر خلاف سایر ستارگان سینما فرصتی برای استراحت در نظر نگرفته و برنامه‌های کاری خود را دنبال می‌کند. جایی در مرکز شهر منهتن نشسته‌ایم و می‌خواهیم درباره فیلم جدیدش جی کلی (نوا بامباک) صحبت کنیم. ستاره برنده اسکار فیلم‌های مایکل کلایتن (تونی گیلروی، 2007)، رو هوا (جیسن رایتمن، 2009) و فیلم‌های اوشن (استیون سودربرگ، 2001، 2004 و 2007) در یخچال کوچکی سرک کشیده است تا سودایی برای نوشیدن پیدا کند. موهایش بیش‌تر خاکستری شده‌اند و چهره‌اش کمی چین و چروک برداشته است اما در 64 سالگی همچنان خوش‌تیپ است و به کری گرانت می‌ماند.

جدایی یک فیلم کمدی آمریکایی است به کارگردانی مایکل آنجلو کووینو که خودش هم یکی از نقش‌های اصلی فیلم را بازی کرده است؛ کووینو پیش از این با نویسندگی و کارگردانی و بازی در کمدی-درام صعود (2019) دیده و بسیار تحسین شده بود. فیلم جدایی اولین نمایش جهانی‌اش را در جشنواره کن 2025 تجربه کرد و از همان جا با تحسین گسترده منتقدان روبه‌رو شد. حضور فیلم جدایی در جشنواره فیلم زوریخ جایزه چشم طلایی بهترین بازیگر را برای داکوتا جانسن به ارمغان آورد.

جدیدترین اثر سینمایی دیوید کراننبرگ شخصی‌ترین فیلم او در دهه‌های اخیر است. فیلم کفن‌ها - که فیلمنامه‌اش پس از مرگ همسر کراننبرگ و پایان زندگی مشترک 43 ساله آن‌ها نوشته شد - درباره طبیعت بی‌پایان سوگ و اندوه است و همین‌طور درباره شیوه‌های عجیبی که آدم‌ها رنج می‌کشند و آنچه حقیقت را در دنیایی از امکان‌های بی‌حد و بی‌معنی تشکیل می‌دهد. داستان فیلم کفن‌ها درباره کار‌آفرینی به نام کارش (با بازی ونسان کسل) است که کفن پیشرفته‌ای مجهز به دوربین‌های متعدد و باکیفیت را طراحی کرده است؛ کفنی که به داغ‌دیده‌ها اجازه می‌دهد زوال و تجزیه شدن اجساد عزیزان خود را به‌صورت زمان واقعی تماشا کنند. کارش به‌واسطه مرگ همسرش بکا (دیانه کروگر) پس از دست‌وپنجه نرم کردن با یک بیماری بی‌درمان به این فناوری - که گرِیوتِک نامیده - دست پیدا کرده است؛ و این موضوع که نمی‌تواند همسرش را فراموش کند به سوژه صحبت‌های مکرر او با خواهر دوقلوی بکا با نام تری (کروگر) شوهر سابق تری، موری (گای پیرس) و دستیار هوش مصنوعی او (با صدای کروگر) بدل می‌شود. گفت‌وگویی که در پیش رو دارید پس از نمایش فیلم کفن‌ها در جشنواره فیلم نیویورک 2024 توسط ایزاک فلدبرگ انجام شده و کراننبرگ در آن پیرامون موضوع‌های جالب مختلفی صحبت کرده است؛ از این‌که چرا هنر درمان نیست تا این‌که چطور جسم واقعیت است؛ و همین‌طور منابع الهامی که برای ساخت فیلم‌هایش دارد.

سریال فهرست پایانی: گرگ سیاه بر اساس شخصیت‌های رمان سال 2018 جک کار با عنوان فهرست پایانی شکل گرفته است. کار و دیوید دیجیلیو این سریال را به عنوان سرآغازی بر سریال فهرست پایانی (دیوید دیجیلیو، 2022) برای آمازون پرایم ویدیو خلق کرده‌اند. سریال فهرست پایانی: گرگ سیاه روی شخصیت بن ادواردز تمرکز دارد که از یگان ویژه نیروی دریایی به سازمان سیا ملحق می‌شود و جنبه تیره‌وتارتر جنگاوری و بهای انسانی‌اش را می‌بیند.

فیلم ارزش عاطفی درامی است از سینمای نروژ به کارگردانی یواکیم تری‌یر که فیلمنامه را با همکاری اسکیل ووگت نوشته است. تری‌یر که متولد دانمارک است پیش از این بیش‌تر با فیلم‌های تحسین‌شده‌ای چون اسلو، 31 اوت (2011)، تلما (2017) و بدترین آدم دنیا (2021) شناخته می‌شد. اولین نمایش جهانی فیلم ارزش عاطفی در بخش مسابقه اصلی جشنواره کن 2025 رقم خورد که در نهایت جایزه بزرگ کن را برنده شد. فیلم ارزش عاطفی نماینده سینمای نروژ در بخش بهترین فیلم بلند بین‌المللی جوایز آکادمی است که تا اینجا به فهرست کوتاه ماه دسامبر هم راه یافته است؛ و در ضمن، هر چهار بازیگر اصلی فیلم در جوایز گلدن گلوب نامزد دریافت جوایز بازیگری نقش‌های اصلی و مکمل شده‌اند.

فیلم خانه‌ای از دینامیت را کاترین بیگلو؛ فیلمساز تحسین‌شده‌ای که پیش از این، بیش‌تر با فیلم‌های نقطه شکست (1991)، مهلکه (2008) و سی دقیقه پس از نیمه‌شب (2012) شناخته می‌شد، کارگردانی کرده است. فیلم خانه‌ای از دینامیت اولین نمایش جهانی‌اش را در بخش مسابقه اصلی جشنواره فیلم ونیز 2025 تجربه کرد و در کل نقدهای مثبتی بر آن نوشته شده است؛ هرچند که مخالفان سرسخت خودش را هم دارد که برخی فکر می‌کنند کاترین بیگلو دست‌کم یکی از بدترین فیلم‌های کارنامه‌اش را ساخته است.

فیلم قطار رویاها یا رویاهای قطاری Train Dreams دومین فیلم بلند کلینت بنتلی در مقام کارگردان است؛ سینماگری که برای نگارش فیلمنامه سینگ سینگ (گرگ کودار، 2023) نامزد جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی شد. درام قطار رویاها نخستین نمایش جهانی‌اش را در جشنواره ساندنس 2025 تجربه کرد و از همان جا با تحسین گسترده منتقدانی روبه‌رو شد که به‌خصوص کارگردانی بنتلی و بازی جول اِجِرتِن در نقش اصلی را ستوده‌اند. فیلم قطار رویاها از سوی هیات ملی بازبینی فیلم آمریکا و انستیتو فیلم آمریکا به عنوان یکی از ده فیلم برتر سال 2025 برگزیده شده است. جول اجرتن هم در جوایز گلدن گلوب پیش رو نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد نقش اصلی شده است.