اقتباس در سینما و سریال‌سازی ایران همواره با چالش‌های جدی روبرو است. اصولا اقتباس کردن از رمان‌های ایرانی و خارجی با تفاوت‌ها و اختلاف نظرهای زیادی همراه است و هیچ‌گاه به دلیل نبودن عنصر درام در پردازش رمان‌های ایرانی نمی‌توان به رمان‌های ایرانی به عنوان منبع مناسبی برای اقتباس اعتماد کرد. با این حال از چند سال پیش سریال‌های نمایش خانگی گاهی با اقتباس از رمان‌های ایرانی فضای جدیدی را در فضای تصویر ایجاد کردند که می‌توان به این روند امیدوار بود.
در تقسیم‌بندی گونه‌های سینمایی اساسا نمی‌توان فیلم‌ها را در زیرگروه اجتماعی تعریف کرد. اساسا شکل‌گیری هر درام داستانی بسته به یک معضل و یک رخداد اجتماعی دارد و برای همین نمی‌توان اجتماعی بودن یک موضوع را تبدیل به ژانر یا گونه سینمایی کرد. اما آنچه غلط مصطلح در جامعه است فیلم‌هایی با مضامین فقر و اعتیاد و نشان دادن حاشیه‌های زندگی در تعریف سینمای اجتماعی جا می‌گیرد. با فرض تمامی تعاریف بالا سعی کردیم در این مطلب نگاهی بیندازیم به بهترین فیلم‌هایی که مسائل اجتماعی درون آن پررنگ‌تر از بقیه است.
عاشقانه های سینمای ایران همواره به خاطر وجود ممیزی و سانسور با خلاقیت‌های مختلفی روی پرده سینما خودنمایی می‌کند. سینمای ایران از دیرباز تا امروز سعی کرده است در کنار ژانرهای مختلفی که می‌سازد نگاهی هم به ژانر عاشقانه بیندازد و به واسطه رابطه عمیق ادبیات ایران و روایت‌های عاشقانه همواره شاهد هستیم که فیلمسازان هر از گاهی به سراغ داستانی از جنس عشق‌های زمینی و یا حتی اساطیری می‌روند. در اینجا نگاهی انداختیم به مهم‌ترین فیلم‌های عاشقانه سینمای ایران. هر چند این فهرست می‌تواند طولانی‌تر از اینی که هست باشد.
مهدی حسینی‌نیا پدیده عجیبی در بازیگری است. شاید کمتر بازیگری را در حافظه سینمایی‌مان بتوانیم به یاد بیاوریم که تا این اندازه میان هر نقش و کاراکتری که بازی کرده است بدون کمترین نوسان بوده باشد. گستره تنوع نقش‌های او در دهه گذشته آنقدر زیاد است که گاه مخاطب فراموش می‌کند صاحب تمامی این چهره‌ها و شخصیت‌ها یک نفر است. اینجا نگاهی داریم بر مهم‌ترین بازی‌های مهدی حسینی‌نیا در سینما و نمایش خانگی.
هروقت که بحث ژانر در سینمای ایران پیش می‌آید، با موضوع فقر تکنیکی و کمبود تجربه لازم برای بومی‌سازی ژانرهای سینمایی مواجه‌‌بوده‌ایم؛ در میان ژانرها هم اوضاع برای ژانر وحشت از همه سخت‌تر است. ژانری که شاید کمترین توجه و تجربه را از جانب سینماگران ایرانی به همراه داشته و با وجود این، همواره برای مخاطبان سینمای ایران مورد کنجکاوی بوده. آن هم در شرایطی که چه در ادبیات مدرن و چه در افسانه‌های فولکلور و باورهای عامیانه، پتانسیل بالای این ژانر قابل مشاهده است. به همین دلیل، در فیلیموشات سراغ ژانر وحشت در سینمای ایران، از سال‌های دور تا همین امروز، رفته‌ایم ببینیم چقدر فیلم خوب داریم.