تاسیان با سلیقهای زنانه ساخته شده است
اگرچه میگویند انسان باید در زمان حال زندگی کند و از آنچه اکنون دارد لذت ببرد اما نمیتوان منکر جذابیت آثاری شد که ما را به دوران آینده یا گذشته میبرند. آن دسته از سریالهایی که داستانی در گذشته دارند و ما را با فرهنگ، سبک موسیقی، مدل لباسها و مسایل مربوطبه آن زمان آشنا میکنند، بهصورت کلی چیزهایی را به ما نشان میدهند که قابل لمس نیستند و انگار همین غیرقابل لمس بودن است که باعث جذابیت و محبوبیت خیلی زیاد آنها شده. برخی از این مجموعههای تاریخی براساس زندگی یک شخص واقعی هستند و برخی دیگر بهصورت کامل روی داستان و شخصیتهای ساختگی تمرکز دارند.
سختیِ کار سریالهای تاریخی این است که روی یک مرز باریک راه میروند؛ در عین حال که باید داستانی جذاب را برای مخاطب تعریف کند، همچنان باید یک حس اعتبار و واقعی بودن را هم به بیننده خود القا کند. در طی سالهای اخیر مجموعههای تاریخی بسیاری ساخته و پخش شدند که در جدیدترین نمونه آن میتوان به «تاسیان» اشاره کرد؛ به همین بهانه به سراغ گفتوگو با عزیزالله حمیدنژاد که در کارنامه فیلمسازیاش ساخت آثار تاریخی به چشم میخورد، رفتیم و درباره سختیهای این کار با او گفتوگویی کوتاه داشتیم.
آنچه درباره سریال تاسیان میدانیم
- سریال «تاسیان» چقدر توانسته است به اتمسفر فضای دهه 50 وفادار باشد و آن را بازنمایی کند؟
- مخاطب در تماشای یک سریال تاریخی چقدر باید صبوری کند تا نتیجه کار را ببیند و آیا میتوان با دیدن چند قسمت به این نتیجه رسید که یک سریال تاریخی به اهدافش رسیده است؟
- اساسا سریال و فیلمی که براساس سوژههای تاریخی ساخته میشوند، چه قدر باید به تاریخ وفادار باشند؟
- آیا فیلمساز میتواند در تاریخ دخل و تصرف کند و تاریخ را آنطور که درام قصه اقتضا میکند، روایت کند؟
س
سپیده شریعت رضوی
— تهران
متولد ۱۳۷۵ | تهران او از سال ۹۸ فعالیت خود را به عنوان خبرنگار در خبرگزاری صبا آغاز کرد و به طور همزمان با سایت هنروتجربه، روزنامه ایران و... همکاری کرده است.
دیدگاهها
ارسال دیدگاه